Brought to you by KTOG ORIGINALS #1 COHERENCE 2013
Çeviren: KTOG Kırsalda Tıp Okuyan Gay kirsaldatipokuyangay.blogspot.com kirsaldatipokuyangay@gmail.com
KTOG okuyucuları için tutkuyla hazırlandı. Hunharca seviyorsun ;) İyi seyirler.
Daha çok vaktim varmış gibi hissetmiştim.
Biliyorum.
İyi ya, yani. İyiyim ben.
Tamam... Şey, biz otoyoldan çıkıyoruz şimdi.
Öyle mi?
Hugh seni ofisten mi aldı yoksa...
Evet, Oakland'dan geliyordu.
Geç kalmıştı tabii ki Sonra beni...
Sonra beni bir avukat barına götürdü.
Avukat barı mı?
Evet. Avukat barı gibi bir şey.
Yani, bilemedim; oradaki herkes avukat gibiydi.
Kravatı olmayan tek insan benmişim gibi geldi.
Yani, belki de sana acil durumlar için bir kravat almalıyız.
Aynen, gardrop faciaları.
Evet.
Neyse işte, otoyola çıkmayı denedik biz de ve...
Ke... Kevin?
Seni zar zor duyuyorum.
Bu daha iyi mi?
Pek değil.
Neredesin sen? Daha varmadın mı?
Evet ben... Geldim şimdi, park ediyorum.
Daha yeni geldim. Imm...
Evet, geldim.
Ben... Baksana... Paralel park etmem gerek ve kulaklığım yok.
Tamam.
Sen iyi misin?
Evet.
Baksana, şey hakkında... Konuşmalıyız sanki...
Belki partiye gitmeden önce, şey hakkında...
Küçük problemimizi konuşup halletmeliyiz...
Tamam.
Şimdi konuşmamız gereken bir şey mi, yoksa...
Alo?
Kevin?
Sesin gitti.
Ah.
Canım?
Şaka mı bu?
Bence zeytinyağı iyi gider. Biraz daha mı sanki?
-Bir damla gibi. -Biraz daha.
-Bu seni tahrik mi ediyor? -Çok seksi abi.
Nasıl kaydığını gördün mü? Bu çok...
-Ah... Ekmek yüzünden canım. -Yani sizin şu bıçak tutarken ki haliniz...
Bir haftadır karbonhidrat yemedim.
Bir, "arınma" halindeydim.
Ne zamandır arınıyorsun?
Yaklaşık 21 gün.
Meyve suyumu ve sebze sıkmamı içtim bu sabah,
ve çok şey hissediyorum, yani...
-Arınmış? Açılmış? -Zafiyet geçirecek gibi?
Ama bu akşam yiyeceğim,
içeceğim ve iyi zaman geçireceğim.
Selam.
-Merhaba. -N'abersiniz millet?
Hoşgeldin.
-Benim seviyeme eğil lütfen. -Biliyorum.
Az önce Kevin'le telefonda konuşuyordum ve bak n'oldu?
Çatladı.
Ben onunla konuşurken.
-Düşürdün mü? -Bağlantımız... Yok yok düşürmedim.
Elimde tutarken çatladı.
Sigortası var mıydı?
Ben... Valla hiç bilmiyorum varsa bile...
Sana gösterdiğim Skype uygulaması var mıydı sende?
Yok, neysa boşver. Bir şey konuşmak istediğini söylüyordu tam...
Ama haberlerde de şu kuyruklu yıldızdan bahsediyorlar.
-Evet. -Miller's Kuyruklu Yıldızı.
Ve... Ve insanlara böyle şeylerin olacağını söyleyip duruyorlar.
Hmm... Bilemedim kuyruklu yıldızdan mı şimdi...
Eğer Skype'ın varsa Wi-Fi'den bağlanabilirsin.
Hayır. İnterferans oluyor. Bir şeyler kırılabilir diyorlar.
Hey, şarap ister misin?
Amir sana şeyden bahsetti mi...
Laurie'yi getiriyormuş.
Yemeğe.
Laurie'yi mi getiriyormuş?
Evet o Laurie'yi.
Imm, yok bilmiyordum. Bilmiyordum bunu.
-Laurie kim? -Yani, getiriyormuş valla.
-Laurie'yi hatırlarsın. -Oh, Mike.
Uzun siyah saçlı. Cırtlak cadaloz bir şey.
Vahşi bir seksilik falan.
-Hmm... -Biraz garip, pek gizemli.
-Acayip çok çok dar elbiseler. -Bi' bana bakın.
Aman neyse ne. Tam da Amir'den beklenecek davranış zaten.
Bunu normalde çıkarmayacaktım.
Bu, dostlarım.
Bu benim özel kafa dinlendirme karışımım.
-Tabi. -Kendi karışımımız.
-Çok ımmm... Çok güvenli, bence. -İğne ister misin onun için?
-Temiz mi? -Biraz sulandırabilirsin.
Keskinliği azaltmak için yani, eğer endişeleniyorsan.
Bilmem işte. Ben sadece... Teklif ediyorum.
Ekinezya, tutku çiçeği, birazcık kediotu...
ve ketamin.
-Yani tamamen doğal mı? -Ketamin mi?
Bu hiç de doğal gelmiyor kulağa. At sakinleştiricisinden bahsediyoruz.
-Yani de ketamin üflemişsin gibi az. -Bir kere denemiştim ben.
Ben sadece belki kutlama amaçlı hani...
Laurie buraya geliyor diye mi bunu bana öneriyorsun şimdi?
Yani ben sadece...
-Şimdi parti oldu işte. -Ketan mi peynir mi şimdi abi?
-Eğer kararını değiştirirsen burada olacak. Oh, bu çok güzel.
Nereden aldın bunu?
Galaxy diye ikinci elci var oradan.
-Aaa orayı çok seviyorum. -Aynen, ben de.
Ah selam.
-Selam canım. -Ne?
-Hadi, gel buraya. -İyi tamam.
Karım.
-Selam. -Merhaba.
-Nasılsın? -Merhaba, iyiyim.
-Selam. -Selam.
-Şarap istiyor musunuz millet? -Ben isterim.
Peynir? Ketamin?
Deri sana çok iyi gidiyor.
Hey Allah'ım...
-Imm... -Ben su gibi bir şey istiyorum.
-Şeyi biliyor muydun, ımmm....
-Laurie geliyor? -Al işte.
Hayır.
-Laurie mi geliyor? -Evet.
Yüzündeki gülümseye bak.
-Gülümsemiyorum. Sandığın gülümseme değil o. -Oha ya.
-Niye geliyormuş ki bu akşam? -Amir getiriyormuş.
-Beni aşar valla, Amir tam bir şerefsiz.
Oh.
Bana bak, hemen ağzına biber sür.
E kime söylemiş ki getireceğini?
Imm... Biz... Evet.
Bize e-mail göndermiş, artı bir getiriyorum diye.
artı bir demiş aynen ve ben de ne artı biri falan oldum.
Bu akşam karar vermem mi gerekiyor?
Editörüm uçak ve otele rezervasyon yaptırırken sayı istiyor.
Yapmam gerek. Sayı söylemeliyim.
Bu gece bilmem gerek.
Ya ben... Biliyorsun...
Biraz düşünmem gerek bu konuda.
Biraz daha, çünkü...
Yanlış bir karar vermek istemiyorum.
Kısa süreliğine gelsen peki?
Bir ay gibi mesela. Dört ay gelmene gerek yok. Bir ay sadece.
Yine de uzun zaman
ve hayır demiyorum bak.
Canım, evet demiyorsan hayır demiş olursun.
Üşüdük ve açız.
Merhaba?
-Selam. -Merhaba.
-Amir, süper görünüyorsun. -Teşekkürler.
-Selam. -Laurie'yi hatırlıyor musunuz?
Amir bana abartılı giyinme
-demişti ve şimdi biraz şey oldum... -Hayır hayır hayır.
Biz uygunsuz giyinmişiz asıl.
-Selam. -Selam.
-Nasılsın? -İyilik.
-Beth, Laurie'yi hatırlıyor musun? -Elbette.
-Seni gördüğüme çok sevindim. -Siz zaten merhabalaşmıştınız...
Nasılsın? Seni gördüğüme sevindim.
Kırmızı şarap isteyen?
Evet, cidden istiyorum şu an.
-Lee? -Mutfaktaydım, yemek yapıyordum.
-Nasılsın? -İyiyim iyiyim, çok iyiyim.
-Sen? -Ben de harikayım.
Geçmişe bakıyorum da çok şey değişmiş gibi.
-İyi anlamda tabi... -Eh, iyi bari. Bunu duymak güzel.
-Umarım öyledir. Al bakalım. -Teşekkürler.
A, C, E değil o.
"Horace, dinle bak.
Ben piramide iniyorum, gel de bana katıl.
İlahi şeyler konuşmamız gerek..."
Sizin telefonlarınız çekmeye başladı mı daha?
Benim telefon tümden kırıldı.
Yani ben an'ın içinde yaşıyorum ama...
-Yok sinyal. -Hiç çekmiyor.
Çok garip. Belki baz istasyonu bozulmuştur.
Baz istasyonu mu bozulmuş?
Söylüyoruz size millet...
-Hayır bozuk falan değil. -Hakkaten iyi haber çıkardı ha.
Kuyruklu yıldız. Kuyruklu yıldız.
-Miller's Kuyruklu Yıldızı. -Aynen, teşekkürler.
Bu sabah 1930'larda bir kuyruklu yıldızla ilgili bir şey okudum.
Finlandiya'dan geçmiş.
-Diyorlar ki bütün şeyleri... -Ben aslında...
-Baz istasyonlarını mı devirmiş?
Aslında, 1923'te oldu o.
Ve evet Finlandiya'daydı.
-Imm... -Teşekkürler Wikipedia.
Aslında çok çılgın, çünkü insanları etkilemiş.
Yıldız geçip gittikten sonra, insanlar kaybolmuşlar.
Yanlış evlere gitmişler. Bir şeyleri unutmuşlar.
Nerede olduklarını tam olarak bilememişler bir süre.
Ve bir kadın hakkında şöyle bir şey okuduğumu hatırlıyorum.
Kadın polisi aramış ve demiş ki:
"Evdeki adam benim kocam değil"
Sonra eve polis gelmiş.
ve demişler ki: "Bu senin kocan"
Kadın da "Yok bu değil kocam...
...Kocamı dün öldürdüm ben" demiş. -Oha süper.
"Ondan bu benim kocam değil diyorum" demiş.
Ama kadını tutuklamıyorlar çünkü adam orada yani...
Tam önlerinde dineliyor.
Neden acaba, hiç teorin var mı?
Abi kadın nasıl şanslı düşünsene, adamı tekrar öldürebilecek.
Besbelli adamı öldürmek istiyor yani.
-Finler yani... -Finlandiyalılar.
Finler mi Finlandiyalılar mı?
-Siz Halley's Kuyruklu Yıldızı'nı hatırlıyor musunuz? -Evet.
Abi, nasıl olay olmuştu yani.
Ben şeyi de hatırlıyorum, okulda Halley's Yıldızı'nı canlandırmıştık falan.
Hepimize de gökyüzündeki şeylerden bir rol vermişlerdi.
Halley'si kızkardeşim oynamıştı. Acayip kıskanmıştım.
Ben hiç tanışmadım kızkardeşinle. Siz tanıştınız mı?
Tam şöminenin o tarafta bir fotoğrafı var da...
-Bayağı uyduruk kuyruklu yıldızmış. -Biraz komik görünüyor.
-Kız kardeşin bu mu? -İyi de niye oraya koydun ki...
Bu hiçliğe açılan kapı.
Feng Shui'de, amaçsız bir kapı diyelim mesela,
ki gerçekten kullanışsız bir kapı şu,
İşte kapının yanına aranızdaki sorunları
çözmediğiniz birinin fotoğrafını koyuyorsunuz ve
bütün garip enerji o kapıdan çıkıp gidiyor.
Burada durmaktan bile gıcık kaptım şimdi.
-Değişik bir şey. -O zaman orda durma.
-Ne zaman sen şey... -Ben biraz hissiyatlıyım.
-Hissiyatlı biriyim abi. -Aynen aynen, girdap gibisin maşallah.
En son ne zaman böyle toplanmıştık biz?
Sanırım, Şükran Günü'nden hemen önce.
Birçoğumuz gelmiştik ama herkes yoktu yine de.
Laurie sanki gelme- Laura?
-Laurie. -Laurie.
Pardon. Böyle hikayeler anlatıp duracağız işte...
Bir araya geldiğimizde böyle olur.
Eee Laurie, bugünlerde ne yapıyorsun?
-Ben şey... -Oyalanıyor musun?
Oyalanıyorum aynen.
Aslında Silikon Vadisi'nde bazı yardım programları üzerinde çalışıyorum.
Risk altındaki gençlerle çalışıyoruz.
Vay. Peki sen... Hayır hayır hayır.
Halen yoga öğretiyor musun?
İspanyol Yogası. İspanyoga.
-Hayır. Ben değildim ki o. -Emin misin sen olmd-
Oh, Kevin'in çıktığı sonra da Amir'in takıldığı
bir başka kızdı o heralde.
Oha. Sıçtı sıvadı resmen.
Sen ne yapıyorsun? Nasıl para kazanıyorsun?
Oyuncuyum. Kesi şunu millet.
Aktör olduğunu hatırlamıyorum.
-Yani, aslen tiyatroda mısın? -Eh, zamanında yaptım.
Yani özellikle karımla o Skype kariyerine devam etsin diye buraya taşındığımızdan beri.
Imm; ama bir dört yıl TV şovları falan oldu.
-Öyle mi? Neydi ismi? -Roswell diye bir şov.
Off, Roswell'e bayılırım.
Ne zaman Roswell'deydin? Hangi bölümlerde yer aldın?
Tüm bölümlerde. Hepsi.
-Nasıl yani? -O şovda kadrolu oyuncuydum.
Evet, öyleydi, yani asıl adam falandı.
Hangi karakteri yonuyordun?
-Joe. -Saçın falan mı değişikti?
Tıpatıp aynıydı saçım.
Üzgünüm. Belki, hani bazen olur ya...
karakteri o kadar çok izlersin ki, sonra gerçekte karşılaştığında bir türlü devreler tutmaz.
Bilmem.
-Gerçi yüzün olgunlaştı hani. -Gerçekten öyle.
Tekrar bak.
Ama eminim yani, yogadan falan kafan gitmiş senin heralde ondan.
-Ben yoga yapmadım, diyorum... -Aaa, baksana...
İzlediğiniz için teşekkürler.
Bence sen çok iyi bir aktörsün
ve bunu yapmaya devam etmelisin.
-Çok teşekkür ederim. -Harcadığın zamana değiyor yani.
Bugünlerde neler yapıyorsun?
En son hatırladığım sen...
Dans dünyasında fırtınalar estiriyordun.
Imm, sanırım seni en son gördüğüm zaman
dans şovunu hazırladığım zaman olmalı.
Gerçekten çok çok iyi gidiyordu bir süreliğine,
ama sonra, tam, ımm, premier'den önce,
Svetlano Aserrano'yu getirdiler...
Ki kendisi cidden dansın kraliçesidir.
Ve bana dublörlük teklif ettiler.
Olay onda olmalıydı oysa.
Şovu buz kız yarattı zaten be.
-San Fransisco Balesi'nin bir numarası. -Bu çok korkunç.
Yani bazen böyle hikayeler duyuyoruz.
İnsanların kendi yarattıkları şeylerden atıldıkları...
Ve bence gerçekten dehşet kötü bir şey. Üzgünüm.
Ama iyi bir ders öğrendim sonuçta.
Çünkü, yani, gururum yüzünden dublörlüğü
almayı istemedim ve üzerinde düşünürken
o kadar çok zaman harcadım ki dublörlük teklifini de kaybettim.
Dublörlüğü Katherine Meriss'e verdiler ve...
Ve bok gibiydi.
-Bok gibiydi cidden. -Hayır millet, iyiydi.
Her neyse, şimdilerde böyle yıldız olmasının nedeni
dublörlükten başrole terfi etmesi.
Çünkü Svetlano son anda çıktı,
ve başrolü Katherine kaptı.
-Katherine Meriss? -Aynen.
Sen dediğin anda düşündüm ki, "Katherine Meriss...
...Dans dünyasında tanıdığım tek kişi."
Yani, işte...
Yani bildiğin senin rolü... Çaldı?
Katherine Meriss bildiğin senin olması gereken hayata sahip oldu.
-Kariyerine. -Senin hayatın sende.
Gerçekten yazık oldu. O kız senin yanından bile geçemezdi.
O zaman işte, yaşamayı seçtiğimiz hayata şerefe.
-Evet. -Cuk oturdu.
-Kuyruk yıldızın şerefine. Kuyruklu yıldıza, kuyruklu yıldız.
Daha mutlu bir hikayesi olan var mı?
Kevin, çılgın bir hikaye anlat. Aklına ilk gelen şey.
Hmm, peki.
Imm, üzgünüm.
Laurie'yle çıktığım zamanlardı.
Bir barda haddinden fazla içiyorduk.
Sızmışım ve rüya görmeye başladım.
Böyle kocaman siyah bir ayı.
Arka ayaklarının üzerinde, sanki beni pençeliyordu.
Yavaşça. Nazikçe.
Neyse, sonra Santa Cruz'da
bir partiye gittik ve tam biz girerken,
devasa bir köpek tam üstüme doğru koşmaya başladı.
Arka ayakları üzerinde ayaklandı ve pana pençe atmaya çalıştı.
Aynen, tam da rüyamdaki gibi, ve bir adam çıkıp bağırdı.
-"Ayı, sakin ol, Ayı" -Ne?
Vay. Sana malum olmuş.
Hikayeyi öyle bir anlattın ki sanki
birisi öldü sandım.
Ayı en çok tercih edilen köpek ismidir ama.
Hah, şimdi hikayenin tüm albenisi gitti.
Teşekkürler Lee.
En sık kullanılan ayı ismi? Henry.
-Bak. -Aman Tanrım.
-Ne? -Aynen senin telefon gibi olmuş.
Aman Tanrım. Bu akşam telefonuma aynısı oldu.
Ve ben elimde tutuyordum sadece.
-Aynı şey mi? -Çatladı mı?
Evet. Haberlerde konuştukları buydu işte.
Evet. Evet. Kuyruklu yıldızdan ötürü...
tavuğun tadı tuna gibi.
Miller's olmalı nedeni.
Eee, kimsenin telefonu çalışmıyor mu?
Ben bakmadım ama çalışmıyordur kesin.
Diğerlerininki öteki odada.
-Sabit hattınız var mı? -Hayır, biz kablosusuz bebeğim.
Peki madem, benim kardeşime ulaşmam gerek.
-Senin şu, ımm, uğraştığın uygulama neydi... -Bilgisayar.
-İyi fikir. -Ofiste.
-Kullanabilir miyim? -Evet, evet. Teşekkürler.
-Kardeşinin nesi var? -Bir şeyi yok, iyi.
O sadece, ımm. Brian'ı bilirsin işte.
Tüm şu, bilirsin, teorik fizikçilerle takılıp duruyor.
-İnternet yok. -Yok mu?
-Bilgisayarda yok. -İnternet nasıl olmaz?
-Skype'ı yönetiyorsun. Sen söyle bize. -Biliyorum.
Yıldızdan ötürü ne diyorlar?
Hiçbir şey... Endişelenecek bir şey demiyorlar.
Onu aramamı söyledi sadece,
yani, eğer garip bir şey olursa.
Ama niye? Ne olabilirmiş ki?
Bunu neden bana söylemedin?
Çünkü Feng Shui...
ve granola mumların... Ve ben seni... -Dalga geçmeyi kes lütfen.
Dalga geçmiyorum.
Gökyüzünde devasa bir nesne var,
ve ben seni korkutmak istemedim.
-Şimdi korkutuyorsun ama. -Unutmadınız değil mi?
Roswell diye bir şovdaydım hani...
Ve böyle sorunlarla her hafta başa çıkardık.
Bu doğru işte.
-Siktir. -Aman Tanrım.
-Canım. -Imm, hallediyorum.
Mum var mı?
Kafam iyi değil diye çok memnunum şu an.
Hiçliğe açılan kapıya yakın oturmak istemiyorum.
Mike, sigortaları kontrol etsene.
Bekle mumu yakayım sana döneceğim.
-Yardıma ihtiyaç var mı? -Hayır kibritler bende.
-Mum gücü? -Biraz da burda var.
Hey, bakın burada mavi, kırmızı ve yeşil fosforlu çubuklar var.
Millet, sadece mumları yakalım ve...
Oh.
-Hey. -Çıldırıyoz hadi. -
-Dışarı mı çıkıyorsun? -Evet.
Ne demek dışarı çıkıyoruz?
Tüm mahallede mi gitmiş elektrik diye bakacağım.
Benimkini buraya takmaya karar verdim.
Aaa, bu biraz garip oldu,
ama iki blok ötedeki bir ev dışında
ki tamamen yanıyor ışıkları,
tüm mahallenin elektriği kesilmiş.
Aslında güzel gibi.
-Ev mi? -Ben gidip bakmak istiyorum.
-Hadi gidip bakalım. -Dışarının böyle karanlık olduğunu daha önce hiç görmemiştim.
-Beni bırakmayın. Ben de geliyorum. -Hadi o zaman.
Beni tek başıma bırakmayın.
-Nerede hani? -Görmüyor musun?
-Bak orada. -Niye bu kadar önden gidiyorsun?
Amir, dostum, seni göremiyorum.
-Laurie önden gitsin. -Sağol ya.
-Çok tatlısın cidden. -Canım, gitme.
-Buraya gel. -Gördün mü? Bak.
-Her şeyleri yanıyor bildiğin. -Buraya gel.
Gördün mü?
-İki blok aşağıda. -Aaa ışıkları var.
-Sadece o evde ışık var. -Şeyleri falan olmalı...
-Jenaratör gibi bir şey? -Evet, evet.
Ne uzaklıkta? İki blok mu?
Güneş enerjisi olabilir mi?
Sabit hatları çalışıyor mudur acaba?
Oh, vay canına. Şuna bak.
-Off. -Büyüleyici bir şey.
Vay anasını.
Eh, donuyorum ben.
Oraya mı gidelim yoksa...
-Hayır. -Belki de içeri geçmeliyiz.
Süperdi ya, değil mi?
-Bunun devrildiğini bile görmedim ben. -Hayır.
Bu bardak burda mıydı onu bile bilmiyorum.
Bodruma inmem ki ben hiç.
Millet, dinleyin. Cidden o evin olayı nedir?
-Ne kullanıyorlar ki... -Ne?
Jeneratör olabilir.
Gerçekten mi?
Bilmiyorum. Belki sadece şanslı piçlerdir, şebekenin dışında kaldılar.
E iyi de bizde de jenaratör var.
Eğer şebekeden sıyrıldılarsa belki... O zaman mantıklı.
Ciddi ciddi oraya gitmeyi düşünüyorum ben.
Ne?
-Hayır oraya gitmiyorsun. -Canım, sorun yok.
-Sorun yo... -Saçmalamayın.
O kadar uzak değil. Bak bak bak, bak.
Kardeşim diyor ki...
Dedi ki yani, eğer yıldız geçerken
garip bir şey olursa
içeride kalmalıyız. -Ne?
Bi' dur Amir.
İçeride kalmalıymışız ve ona ulaşmak için elimden geleni yapmalıymışım.
Ve şu anda yaptığım da bu.
Garip bir şey olursa mı dedi? Yani...
Bunun garip olduğunu düşünen bir tek ben olamam.
-Garip olan ne? -E içeride durun dememiş mi işte?
Bundan önemli ne olabilir ki?
Yani ama bu sayılmaz, hem sadece iki blok ötede.
Beş dakika sonra dönmüş olurum.
-Yani, o zaman tek başına gidemezsin. -Ben onunla giderim.
Hah işte. Amir de geliyor.
-Buradaki en önemsiz insan benim. -Bu doğru işte.
Nihayet anladın bunu sonunda.
-Burada bekle. -Neden şimdi gidiyorsunuz?
Fosforlu çubukları getirin ki sizi tanıyabilelim.
-İyi fikir. -Teşekkürler. Bu yardımcı olur.
-Onları dinleme. -Bu harika.
Beş dakika, tamam mı?
-Tamam. Beş dakika. -Tamam, peki.
Beth, be... Ben ayakkabılarımı bulamadım.
Seninkileri ödünç alıyorum. Pardon ya.
Tam Amir'lik davranış.
-On dakikaları var sadece. -Bir şey olmaz ya.
Böyle saçmalıyoruz işte, çünkü cep telefonuna ve internete bağımlıyız.
Aynen. Cep telefonları yokken ne yapıyorduk acaba?
Em, bu gece buradaki kuyruklu yıldız uzamnı senmişsin gibi görünüyor.
Bir önceki sefer ne oldu?
Bu yıldız yüz yıl önce bir kez daha geçti. Ama çok daha uzaktan geçti.
Ama olmuş bir şeyler var mı?
O zamanlar bir şey olmadı. Çünkü çok uzaktan geçiyordu.
E peki şimdi olması için bir neden...
Yani endişelenmeli miyiz?
Yani, şimdi çok daha yakından geçiyor.
Ne demek bu?
Tamam. Bir şey daha okumuştum.
-Ah, bir başka hikaye. -Bir tane daha sadece.
Tunguska Olayı deniyor buna...
ve, ımm, bir kuyruklu yıldız
ya da bir meteordu, öyle bir şeydi.
Siberya üzerinden atmosferimize girmişti.
Ve Dünya üzerinde patladı.
Yani fiziksel bir temas yoktu.
Dünya'ya dokunmadı hani.
Bir krater ya da bir şey bırakmadı.
Ama patlamanın gücü
yüzlerce mil boyunca ağaçları dümdüz etti.
Ama sadece iki insan öldü.
Siberya diyoruz pardon da. Zaten orada iki insan yaşıyordur.
Evet ama bu da demek değil ki...
-Siberya'nın nüfusunu yok etti yani. -Biraz öyle oldu evet.
-Aynen. -Eh, bu daha iyi hissetirmedi bana.
Bu ne zaman oldu demiştin?
1908, 1903 gibi bir şeydi.
Oha. Aman Tanrım. Oha. Bu ne?
-Bu ne lan? -Bilmiyorum.
-Ön kapıyı kilitle. -Kapıyı sakın açma.
-Sopayı alacağım. -Evet. Sopayı ver.
Mike, o kapı kilitli mi?
-Bakayım bir. -Canım, kapıdan uzak dur.
-Bu çubuğa ihtiyacın var mı? -Teşekkürler.
Hayır hayır hayır.
-Orda ne var görmek istiyorum sadece. -Aman Tanrım.
-Açma sakın. -Allah'ım...
-Lütfen açma onu.
-Kimse var mı? -Ön kapı kilitli. Bir şey yok.
Hiçbir şey yok.
Kalp krizi geçiriyorum sandım.
Herkes iyi mi?
Jeneratörü kontrol etsene. Lütfen dene bir.
-Jeneratöre bakacağım. --Acaba bizimkiler mi yaptı bunu?
-Hayır. Bizimkiler böyle bir şey yapmaz.
O kadar aptal değiller. Böyle bir şey yapmazlar.
-Ne kadar oldu onlar gideli? -On dakika falan.
-Beş dakka gitseler beş dakka dönseler... Şimdiye burada olmaları gerekirdi.
Yani, şimdiye burada olacaklardı.
-Tamam, bence gidip onları almalıyız. -Hayır hayır hayır.
Gidip kocamı almak istiyorum.
Bu sefer birlikte yapmalıyız millet.
Bana uyar. Sadece gidelim yeter.
-Dışarı gitmeyin. -Bir yere gitmiyorum, ben sadece...
Gidip almalıyız onları. Hep birlikte gidebiliriz.
Tamam, peki. Bu iyi oldu işte.
Şebeke mi geldi jenratör mü çalıştı?
Hayır, sadece biz yanıyoruz. Jenratörü yapmış olmalı.
Başka yanan yok mu? Sadece biz miyiz?
-Dışarısı zifiri karanlık. En azından geldi neyse. -O zaman...
-Süper iş. -Teşekkürler.
-Başardın. -"Işık olsun, ve oldu"
Tamam, peki... Bence biz...
Bir gurup halinde gidip bizimkileri bulmalıyız.
-Katılıyorum. -Gurup olarak gidelim bu sefer.
Hayır çok saçma.
Eğer ormanda kaybolursan biri seni bulana kadar
olduğun yerde beklemelisin ki sana ulaşabilsinler.
İyi. Süper. Oturup bekleyelim o zaman.
Bir kez olsun, dediğin şeye katılıyorum.
Baksana bana? Tüm akşam zırvalayıp durdun zaten.
-Katılıyorum sana. -Millet, millet, millet...
Hiç hoşlanmadım şu olanlardan.
Tanrım!
Bekle.
Aman Tanrım.
Oh, bizimkilermiş.
-Ne bok oldu? -İyi misiniz?
-İyiyim, iyiyim. -İyi misiniz?
Bu ne?
-Bu kutu be? -Diğer evdeydi.
Hugh koydu kutuyu sandım.
Sonra kaçarken köşeyi döndü ve...
-Sen de aldın mı? -Ben sadece onu takip ettim.
-Ben... Elimdeydi. -Niye kaçıyordu ki?
-Hugh, neler oldu? -İyiyim, ben iyiyim.
-Bu kutuyu sen mi koydun? -Amir, ne sikime aldın o kutuyu?
-Ben sen koydun yere sandım. -Ben o şeye dokunmadım bile.
Ne ne olduğunu, ne de neden onu aldığını bilmiyorum.
-Beyler, neler oldu? -Tamam. Bak... Diğer evdeydik...
Hugh yan taraftan dolaştı. Sonra bir şey duydum sandım.
Bir ses çıkardın sen ve... Bir şey gördün. Ne gördün?
Ne gördüğünü söylemiyorsun bir türlü.
Neler olduğunu anlamıyorum. Ne gördün?
-Ben... -Ne gördün ya?
Olanların hiçbiri de bizim
endişelenmemiz gereken şeyler değil.
Ne gördün?
-Bir şey değil... Geri götüreceğim. -İyi tamam.
Bekle. Bir açayım ilk önce.
Hayır, Mike. Ne yapıyorsun?
-Ne bu? Bilmiyorum, bilmiyorum.
Bu konuda konuşmak istemediğin gibi kutuyu da açmak istemiyorsun.
İyi! Açın siktiğimin kutusunu! Aç kutuyu. Bana ne ki!?
Sorun ne ya? Sakin ol.
Ne oldu?
Oha, işe yaradı.
Açtım.
Yüzünden uzak tut açarken.
-Bomba değil yani. -Ne bok olduğunu nereden biliyorsun?
-Çıldırmayın hemen. -Dikkatli ol.
-Hey Allah'ım. Ping pong raketiymiş. Ping pong raketi.
-E iyi de ne alaka? -Neler oluyor?
-Aman Tanrım. -N'oldu?
Bunlar bizim fotoğraflarımız hep.
Bunlar...
-Biri bizi işaretlemiş. -Bunu çözmeyi denemek istiyorum.
-Bu çılgınlık. -Arkalarında da numaralar var.
-Hugh. -Canım, ne gördün orada?
-Hugh, ne gördün? -Ne gördün?
Hadisene be adam...
Orda durup da susup oturamazsın! Ne gördün?
Hugh!
Bu kutuda bizim resimlerimiz var!
Hugh!
Pencereye gittim, ve pencereden içeri baktım.
Ve bir masa vardı.
Şarap bardakları ve mumlar...
Ve 8 kişilik yemek vardı.
Ben...
Aman Tanrım.
Tabi tabi. Siktir git Hugh.
-Gördüğüm şey... -Saçmalık.
-Gelip kapıyla uğraşan siz miydiniz yoksa? -Siktir git Kevin.
Yan kapıya mı geldiniz?
Hayır. Diğer evde yan kapıya gittin.
Kapıyı açmadılar, ben de...
Saçmalık.
Siz sıçmıklar arkadan dolandınız ve bizim kapıyı çaldınız.
Ben arkadan dolanmadım lan! İki blok aşağı gittim diyorum.
O eve gittik. Kapıyı çaldım.
Kimse cevap vermedi. Ben de yan taraftaki kapıyı çaldım.
-Kendini mi gördün Hugh? -Hayır, kendimi görmedim.
-Hayır, çünkü oraya gitmedin zaten. -Lan arkadan dolaşmadım!
-Siktir. -Abi sakin olun.
Buna inanmıyorum.
Halen resimler açıklanmıyor ama.
Arkalarında ne var?
Sayılar.
Hepsi de... 2 var 1, 1.
5 var.
-Hey hey hey. Nereye gidiyorsun? -Oraya geri gideceğim.
-Oha. -Hayır hayır. Düşün bir.
Oraya geri gideceğim. Telefonlarını kullanmak için izin isteyeceğim.
Ve umarım ki kardeşime ulaşabilirim.
Ve eğer orada değillerse, bir not bırakacağım. Tamam mı?
Hayır.
Hayır hayır hayır. Bu mantıklı, değil mi?
-Geri dönemezsin. -Ya bir şey olmaz merak etme.
Sikeyim sanki ne olacak.
Nor bırakınca ne olacak?
Eğer bu insanlarda bizim resimlerimiz varsa deli falan heralde hepsi de.
Siktir! Dışarda biri var.
Dışarda biri var.
-Ne? -Aman Tanrım.
Oh, kapıda irice biri var.
-Aman Tanrım. -Kapıda mı?
Ne yapacağız?
Gidiyor, uzaklaşıyor. Lütfen lütfen.
Canım lütfen dikkatli ol. Aman Tanrım.
-Canım. -Dikkat et.
-Siktir. -N'oldu?
N'oldu canım?
"Selam, sizi korkutmak istemedik...
...En fazla beş dakikalığına telefonunuzu kullanacaktık sadece.
Teşekkürler."
İki çeşit var.
Normal yara bandı bir de pıhtılaştırıcı olan.
Ne boksa ver işte.
Pıhtılaştırıcı o zaman. Al bakalım.
Üzgünüm, üzgünüm.
1'ler var. Bu bir 2. Biz de 4, 5 ve 6'yız.
Kırmızı kalem var mı?
Tamam. Neden bu üçü acaba...
-Bu bir 6. 5. -Hugh ve Lee.
2.
4.
Bu aynı resim.
Aman Tanrım.
Biri bunu ikiye bölmüş.
Bunlar nerede çekilmiş ki?
Bu nümeroloji gibi bir şey olabilir mi?
Hani tüm sayıları toplayınca...
İsmini ve doğum tarihini falan da...
Hayat yolun için sayılar gibi bir şey falan?
Eğer olay buysa zaten adamlar deli demektir ve fark etmez yani.
Peki 1 olanların ortak özelliği ne?
Imm, Lee var. Doğrum tarihi?
-En yaşlıdan en gence? -3 yok mu?
-3 yok. -3 numara yok.
Birileri... Acaba bunu bize yapmak isteyen
birileri var mı ki?
Birileriyle kavga döğüşü olanınız var mı?
Ne? Bu resim bu akşam çekilmiş.
Ne? Nereden biliyorsun?
Çünkü bu kazağı bugün aldım. Yani bu akşam.
Bu akşam senin resmini çeken oldu mu hiç?
Sen kutuya bakarken birisi senin resmini çekmiş.
Tam lense bakıyormuşsun.
E iyi de resim kutunun içindeydi ben kutuya bakarken zaten.
Bu ne?
Ne olduğunu bilmiyorum.
Duvarda noktalar var, bir de lambanın gölgesi.
Diğer resimler bu akşamdan değil, değil mi?
Yok. Bizim şu resim. Bu geçen sonbahardan.
-Amir'in bu resmi tam şuradan çekilmiş. -Nereden biliyorsun?
-Bu darbukanın önünde duruyor. -Beyler, bekleyin.
Ne olduğunu anlayamıyorum.
Kapıdan mı çekilmiş?
Yani, perdenin arkasından mı?
Şuradan çekilmiş.
Bekle. Birileri kapıya vurduklarında, sen orada mıydın?
Sen yoktun ki.
Ama tam kameraya bakıyorsun.
O zaman şu kapıdan yani. Değil mi?
Nasıl hatırlamazsın... Yani...
Bu sensin ya. Bu sensin.
Beyler, bu hiçbir şeyi çözmeyecek.
Ne yapıyorsun?
İçkiye ihtiyacım var. Bir şey içmeliyim.
Res... Resimler?
Peki. Ben de.
Benim el yazım gibi duruyor canım.
Şuna baksana.
Bunu ben yazmışım gibi duruyor.
Tamam, sakin ol.
Beni korkutmaya başlıyorsun.
Bu senin el yazın.
Neler oluyor?
Aklımı kaçıracak gibiyim.
Ayrıca unutamıyorum, Laurie'yle yaşadığınız
bir anıyı anlatmış olmana inanamıyorum.
Bizim tüm anılarımıza rağmen...
Gidip onunla olan bir anını mı anlattın cidden?
Onun hakkında bir hikaye mi anlattın?
-Çok üzgünüm. -Herkesin önünde.
Çılgın bir anıydı. Bizim böyle anılarımız yok ki.
Ah, bizim anılarımız yeterince çılgın değil demek.
-Hey Allah'ım. -Bak, senle birlikteyken böyle
çılgın şeyler yaşamaya ihtiyaç duymamam iyi bir şey.
Tamam, sikerler abi. Hadi kalkın. Gidelim.
Oraya gideceğim ve, teoritik olarak,
hadi bakalım teoritik bizler orda mıymış gerçekten.
Hayır hayır hayır. Ben gidiyorum.
Ben de geliyorum. Garip bir şey oluyor.
Bence biz...
-Bence önce bir ölçüp biçme... -Lütfen artık...
-Ben ölçüp biçtim ve gidiyorum. -Burada kalabilir miyiz?
-Eğer bir tane daha ben varsa, görmek istiyorum onu. -Hayır. Asla.
-Hayır hayır. -Hadi gidelim.
-Bak. -Benden bu kadar.
Bundan bahsetmekten sıkıldım artık.
Bundan yazmaktan da sıkıldım.
-Aynı kağıt, aynı resimler. -Bekle.
Bize zarar vermeye çalışan kimse yok.
Gidip ne boklar döndüğünü anlayalım.
Ya sen? Gitmek isteyen sendin.
Telefonları olduğunu düşünüyordum çünkü o zaman.
Dört fosforlu çubuk. Lütfen iki erkek burada kalabilir mi?
-İki erkek burada kalsın? Lütfen? -Ben kalıyorum, ben kalıyorum.
Gidiyor musun? Amir? Lütfen.
Hadi.
E ne yani? Yine mi ayrılıyoruz şimdi?
Hayır. Ayrılmıyoruz.
İki farklı gurup olarak gideceğiz. Aman ne iyi.
Çubuklar çubuklar çubuklar.
Bir havlu da lazım mı?
Geliyorum. Bekle.
Bir saniye sakin ol ya. Geliyorum.
-Neden? -Çünkü gitmek istiyorum.
Kevin'la gidiyorum ben.
-Bize 20 dakika verin. -Tamam.
-Sonra ne olacak? -Sopayı alıyor muyuz?
Hayır gerek yok. İhtiyacınız yok. Düzelecek her şey.
Neler olduğunu öğreneceğiz.
Araba yok. İnsan yok. Hiçbir şey yok.
Millet, bakın.
Bu benim evim.
-Mike. -Bu benim evim.
Mike bir bokluk var yapma.
Mike, bu senin evin değil.
Mike.
-Benim evim. -Bu senin evin değil Mike.
Mike. Bu senin evin değil.
Ne yapıyor o? Kevin.
Ben... Lee'yi görüyorum. Millet.
Gitmemiz lazım. Hadi gidelim artık.
Mike, buradan siktir olup gitmeliyiz.
Biri geliyor.
Git hadi git.
Sikerler artık.
Yani, tıpkı sizin gibi 4 kişi daha mı gördünüz?
Onların fosforlu çubukları kırmızıydı.
Kimin kırmızı çubuğu vardı?
Onlarınki kırmızıydı.
Bizde mavi çubuklar vardı. Tek fark buydu.
O zaman ışıklar gittiğinde kırmızı paketi açmış olmalılar.
-Ve sen onlara bir şey demedin mi? -Sen der miydin?
Hayır, demezdim.
Sanırım öleceğimi falan düşünürdüm.
Tamam, tamam. Yani bu mu şimdi?
O ve bir de... Böyle garip bir alan vardı...
Diğer her yerden daha karanlık bir alan.
Oradan geçtik.
Oradan geçtik ve doğruca çıktık.
Neler olduğunu anlamamız lazım.
-İnternet yok. Bizde... -Böyle oturup duramayız.
Başka? Peki sizde şey var mı...
Sizde hiç kitap var mı?
Ne kitabı? Kuyruklu yıldızlarla mı ilgili?
Kuyruklu yıldızlar, yer çekimi, kara delikler...
Tabi; Shakespeare, Henry Miller ve senaryolar var istersen.
Lan, ben aktörüm amına koyim.
Kuantum fiziği hakkında bir şey?
Evet götümde var.
Bazı aktörler okuyor hani.
Kardeşin bizim evde bir kitap bırakmıştı ve...
Ne?
Geri göndermek için pakete koymuştum.
Ama paket senin arabanda.
-Ve ne hakkında? -Ne olduğunu bilmiyorum.
-Kuyruklu yıldızlar? -Kitaplarından biri işte.
Zaten genelde böyle şeyler hakkında oluyorlar.
Evet, tamam. Ben gidip ne olduğunu bilmediğimiz kitabı alacağım.
Biri onunla gidebilir mi? Spayı getirebilir misin?
-Evet. Evet. İyi fikir.
Lütfen dikkatli ol canım.
Tamam.
Lee'yi uyandıralım mı artık?
Tüm bunların ortasında nasıl uyuyabiliyor ki?
Üzgünüm. Üzgünüm canım.
Tanrım. Bir durulun artık millet.
Oh, canım.
Geri gönderecektim ona.
Bu ne?
Yer Çekimi: Güncel Araştırmalara Giriş
Bu işe yaramaz.
Yani şimdi kardeşi bilim adamı falan mı?
Bildiğin kafası uçuk bir adam.
Gerçekten, cidden çok zeki ve tam bir inek.
Ama yani... Böyle dışından düşünüyor gibi.
-UCSD'de öğretmen. -Ne buldun Hugh?
Bu...
Burada Brian'ın ders için hazırladığı notlar var.
Eşzamanlı Olmama ve Schrödinger'in Kedisi
-Siz Schrödinger'in Kedisi'ni biliyor musunuz? -Benim alerjim var kedilere.
Ya işte... Immm... Çok zorlu bir deney.
Bir... Bir kutunun içinde bir kedi var.
Ki bu kedinin yarı yarıya yaşama şansı var.
Çünkü kutunun içinde aynı zamanda
öldürücü bir zehir var.
İşte, sıradan fizikçiler der ki ya şudur ya budur:
Kedi ya ölmüştür ya da yaşıyordur.
Ama Brian derdi ki, kuantum fizikçileri
iki gerçekliğin de aynı anda var olduğundan bahsederlermiş.
Ancak kutuyu açtığın zaman bu iki gerçek birbiri üstüne biner
ve tek bir olaya dönüşür. Tamam mı?
Şimdi dinleyin. Şöyle yazmış buraya:
"Bir başka teori de der ki:
Bu iki durum birbirlerinden ayrı
ve eşzamansız olarak var olmaya devam eder ve
her biri de çıkabilecek iki sonuçtan kaynaklanan
yeni gerçeklik dalları yaratır.
Kuantum eşzamansızlığı şunu kesin kılar ki
iki farklı sonuç birbirleriyle asla iletişimde değildir."
-Bekle. -Eee o zaman bu açıklıyor işte.
Yani biz kutudayız. Kedi biziz.
Hem canlıyız hem de ölüyüz.
Yani o zaman... İki farklı gerçeklik var ve...
kuyruklu yıldız geçene kadar varsayıyoruz.
-Yıldız geçene kadar mı? -Tamam.
Ya da eşzamansızlık korunur ve bu iki farklı gerçeklik
yıldız geçene kadar birbirlerinden ayrı kalır.
Herkes iyi olacak yani.
Eşzamansızlık bizi ayrı tutuyor.
Tamam.
O zaman neden diğer "biz" bizimle böyle iletişim kuruyor?
Kurmayacaklardı ki.
Resimleri kim çekti? Sayılar?
Işıkların yandığı evi bulmak için oraya gittiğimizde biz başlattık bunu.
Evet, belki de kutuyu bizim için bırakmadılar.
Kutu bizim için değildi.
Peki zaten diğer "biz"le iletişim kurduysak?
Yani, o zaman şimdi birbirimiz üstüne kollaps mı olacağız?
Eğer birbirimizden ayrı kalırsak hayır.
Artık çok geç. Oraya gittik bile.
Sliding Doors diye bir film vardı hatırlıyor musunuz?
Bir saniyenin tek bir parçasında
iki gerçeklik olabileceğinden bahsediliyordu.
Birisinde, kız koşuyordu ve metroya binmeye çalışıyordu. Ama yetişemiyordu.
Eli kapıda sıkışıyordu.
Diğerinde ise geçebiliyor yani iki gerçekl...
Eğer şu an birbirimiz üzerine bineceksek ben onların üzerine bineceğim.
Onların bizim üzerimize binmelerini beklemeyeceğim.
Ho, hoo Mike.
Oraya gidip öldüreceğim onları.
-Ne? -Yarı ciddiyim.
-Mike, bırak da... -Ben hayatımı seviyorum amına koyim.
Aptalca bir şey yapmadan önce zekice davranalım.
Ve bildiğimiz şeye sadık kalalım.
Zeki olan ne peki? Burada oturmak mı? Hiçbir şey yapmamak mı?
Bildiğimiz şey, bu kutuyu aldık, değil mi?
Yani yapmamız gereken ilk şey bunu geri vermek olmalı. Değil mi?
Siktir et. Hayır. Kutuyu geri vermiyoruz.
O eve güvenmiyorum. Kutu burada kalıyor.
Bekle bekle bekle. Sen neden böyle altına sıçıyorsun?
-Aptal, çok aptal bir soru. -Haklısın.
Aşağıdaki evle savaş halinde falan değiliz.
Gerçek anlamda bizim tıpatıp kopyamız olabilirler.
Oradaki Mike diyor ki, oraya gidip öldürelim onları. Sikerler abi!
Aynen. Peki sen oraya ilk gidersen, kiminle dövüşeceğini biliyor musun?
Mike. Kendinle.
Kendine saldıracaksın.
Kim kazanacak bunu?
Pencereden baktığında kimi gördün sen?
-Kendini mi gördün? -Kendimi görmedim.
-Kimi gördüğümü söyledim sana. -Tamam, tamam.
Ama hadi, oradaki evde, o evdeki ben, alkolikse?
Yani, sadece düşünün bir.
Oradaki sikik bir Michael.
Hey Allah'ım.
Oturup da sikik ayyaş bir Mike gelsin
ve beni öldürsün diye beklemeyeceğim.
Ve seni de ve seni de ve seni de öldürmesini beklemeyeceğim.
Bunun için beklemeyeceğim.
Bekle bekle, dur bir dakika.
Sen oradayken kimi gördün?
Amir'i gördüm. Hugh'yu gördüm. Ve Lee'yi gördüm.
Tamam. Lee şu an burada değil.
-Şu anda uyuyor. -Ne demek uyuyor?
E farklı demek ki. Bir şeyler değişik. Aynı durum yok.
Bu gerçeklikte, Lee uyuyor.
Belki o gerçeklikte, sen uyuyorsun.
Demek ki bu yüzden Mike onu görmedi.
Tamam, eğer o gerçeklikte Beth uyuyorsa...
Onların kitabı yok demek.
-Kitapları yok. -Tamam.
Diğer evde kitap yok.
Ve eğer kitapları yoksa,
bu konuşmayı şu anda yapmıyorlar demek.
Yani eğer kitabı onların arabasından alırsak,
tüm bunları yaşamalarını engelleyebiliriz.
Almak mı? Kitaplarını almak mı?
Bir olasılık.
Hugh, anahtarlarını ver bana. Bekle bekle bekle.
Bunların hiçbiriyle de uğraşmamız gerekiyordu.
Neden riske atalım ki?
-Oraya gidip kavga etmekten söz ediyor. -Ya daha kötü olursa her şey?
Çünkü o zaman oraya gidip onları öldürmek zorunda kalmam.
Bana anahtarları ver hele.
Hayır. Bence hiçbir şey yapmamalıyız.
Ve sen anahtarlarımı almıyorsun.
Nereye gidiyorsun Mike?
Tıpatıp aynı olduklarını nereden biliyoruz?
Ya sadece yansılamalarımızsa? Ya...
Bizim karanlık tarafımızsa? -Evet.
Biziz işte, millet. Yani, arkadaş canlısı olmayan versiyonlarımız mı diyorsunuz?
Eğer aynıysalar, o zaman, bu iyi bir şey mi?
Sanki daha yüksek bilince ulaşmak için
bir yol gibi görünüyor. Eğer istersek...
Kendimizi kabullenmek gibi mi?
Yani evet. Her zaman kendimize bakmaktan, kendimizi bulmaktan söz ediyoruz.
Ve işte bize fırsat.
Fiziksel olarak, gerçekten kendimizi bulmak.
Çüş artık abi.
-Bakın kim geldi. -Selam millet.
-Nasılsın canım? -İyiyim.
Yemek partisine yeniden hoşgeldin.
Aynen. Partim nasıl gidiyor bakayım?
Seni çok özledik. Gidiyor işte...
Bir fikrim var.
Onların arabadan kitabı almalarını
engelleyecek bir fikrim var.
Ne diyorsun sen ya?
O eve gideceğim ve kendime şantaj yapacağım.
Diğer Mike'ın arabadan kitabı almasını engelleyecek
bir not bırakacağım.
Ne demek bir şantaj notu?
Ortaya çıkmasını istemediğim bir şeyden bahsedeceğim.
Ne diyorsun ya?
Beth'le olan şey hani...
Beth'le olan şey?
Hugh'la sen bunu yıllar önce halletiniz sanıyordum.
Bu duyduğum en kötü fikir.
Harika aslında, çünkü benim üzerimde işe yarayacak bir şey.
-Oraya gitmek... -Aynı kişiden bahsediyoruz.
Biz bunu... Bunu henüz bilmiyorsun.
Bu olur bence. Dahiyane bir şey.
-Hayır, dahiyane değil. -Dahiyane.
Oğlum hayır. Gözlerindeki bu bakışı biliyorum.
Mike, hayır.
Neden böyle bir şey yazmış ki?
Ayrıksama. Diğer türlü zaten aynı kişi olurduk.
Neler oluyor?
Ve eğer aynı kişiyse,
o zaman sadece ayrı ayrı dursak ya?
Ben tam da bunu yapmayı isterdim.
Yapılacak en iyi şey bu.
Değil mi? Sen iyi misin?
Evet evet.
Bilmiyorum heralde aldığım damladan biraz serseri mayın gibiyim...
Ne damlası? Ne damlası?
-Imm... -Sen mi verdin?
Evet, yani... Almak istedi.
Öncesinde çok garip hissediyordum.
-Getirdiğim şu şey işte, kafa yapan karışım. -Ne o?
Ekinezya, altın mühür, tutku çiçeği ve biraz ketamin.
Hey Allah'ım!
-Ketamin mi? -Biraz ketamin mi?
-Abi sanki transa girecek değils... -Beth...
-Ne? -Bak yanlışsam düzelt ama...
Çünkü oldukça uygunsuz bir ithamda bulunacağım.
Ne?
O şeyden yemeklerimize koydun mu hiç?
-Evet. Bu her şeyi açıklardı. -Lee benden biraz istedi.
Of, hadi ama Amir.
Ciddi misin?
Sormak zorundaydım.
Biraz istedi ben de verdim.
Yıllar önce mantar yediğimizde,
bunu konuşmuştuk, ben de makarna sosuna katmıştım biraz.
Ve bu kararı gurup olarak birlikte almıştık.
Birlikte aldığımız biliyorum, ama şimdi sormak zorundayım çünkü...
Sence ben yemeğin içine uyuşturucu mu koydum?
Tanrım.
Tamam. Gösteriyorum.
Tüm bunların üstüne, bir de size uyuşturacağımı mı düşündünüz?
Göstereceğim. Bakalım ne kadar kalmış.
Getirdiğim şişe bu.
Evet, ve çeyreği gitmiş.
Ama işte... Birkaç damla birden aldı.
-Bu kadar. -Bu bildiğin yüksek işlenmiş farmatik...
Sulandırılmış.
Açtın ve su mu kattın?
Tamam, ama yeterince almış olsan
halüsinasyon görürüz yani değil mi?
Hayvan gibi bir doz alman gerekli.
Tüm şişeyi almış olman gerekir.
Tamam. İyi. Ama doğru mu?
Evet. Tamam. Hatta şu da doğru:
Etkilerden biri de paranoya olurdu değil mi?
Evet ama sen...
Tekrar söylüyorum. Hepsini, tüm şişeyi alman gerekirdi.
Tüm şişe. Ve asla...
Hepimiz birer şişe içsek bile
asla gurup halüsinasyonu yaratmazdı.
Ben suçlu değilim. Şu anda işe yarar bir sonuç olurdu.
Hepimiz halüsinasyon görüyor olsak iyi olmaz mıydı?
-Ama açıklaması bu değil işte. -İyi.
-İnanıyorum sana. Ben sordum. -Şişe burada.
Kendisi istedi. Ben de biraz verdim. Tamam.
Be-Ben yemeğinize ilaç katmadım.
-Ben yemeğinizi ilaçlamadım. -Ben...
-Anladın mı? -Bas git, tamam mı?
Bak ya...
Teşekkürler.
Hey, bunu nereden aldın? Çok şirinmiş.
Ah, Galaxy diye ikinci elci var oradan aldım.
Ah orayı çok seviyorum.
-Süper bir şey. -Çok tatlı şeyler satıyorlar.
Ben... Bir şey içmem gerek.
Evet.
Tamam.
Uyanmam ve tekrar başlamam gerekiyor yani.
Mavi.
Çatlamamış bile.
Ne yapacağız?
Buradan siktir olup gitmemiz gerek.
Tamam.
-Tamam, şeyi alalım... -Kitabı alalım.
-Kutuyu da alıyor muyuz?
-Kutuyu al. Bundan söz ediyorlardı. -Al onu.
Hey. Sen iyi misin?
Nereye gittin?
Bir içkiye ihtiyacım var.
Hey... Ne... Nereye gittin?
Eve gittim.
-Söyledim sana. -Ne oldu?
Mektubu bıraktım.
Kitabı gördüm.
Ben... Camı kıracaktım.
Ve kitabı alacaktım.
Bunu yapmadım ama. Bunu yapmadım.
Mektubu bıraktım ve, ımm...
Sonra bekleyecektim reaksiyonlarını görmek için.
Ama korktum abi.
-Yani, beş dakikalığına falan gittim. -45 dakika önce falan dostum.
-Hayır. Hayır. Sen benle konuştun. -Saçmalama.
Mutfağa gittin.
Beş, taş çatlasa on dakika oldu sen gideli.
Çıldırmışsın sen.
Oh, Mike. Mike, yapma bunu.
-Aman Tanrım. -Mike, bu ne şimdi...
Yapma şunu işte.
Mike, lütfen?
Neden şimdi değil canım? Neden şimdi değil?
-Hugh ve şey nerde... -Biz mutfaktaydık.
E nerd...
-Hugh nerede? -Amir nerede?
Daha da önemlisi, kutu nerede?
Aman Tanrım. Kutuyu almışlar.
Mike, nereye gittiler?
-En ufak bir fikrim yok. -Şaka mı bu?
Sen buradaydın. Ne oldu?
Kitap nerede?
Niye kitabı diğer eve götürsünler ki?
Kitabı götürüp yaptıklarını düzelteceklerini falan söylüyorlardı.
Geri götürmek istemişlerdi, böylece her şey en baştaki gibi olacaktı ama...
İyi de niye götürsünler kitabı? Bizim yapmayacağımız tek şe...
-Her şeyi almışlar. -Bekleyin bir dakika.
Onları bulmalıyız.
Bir dakika. Evden ilk ayrılan onlardı, değil mi?
Ve geri... Geri geldiklerinde... Bir şey gördüklerini söylediler.
O zamandan beri de garip davranıyorlardı.
-Ne demek istiyorsun? -Aman Tanrım.
-Hayır bu... Ama siz de ayrıldınız. -Düşünün bi.
Yani, herkes... Herkes ayrıldı.
Amir geri döndü ve acayip sessizleşti ondan beri. Hadi ama...
Ve sonra... Sonra o...
-Amir kesinlikle çok garipti. -Ben onları geri getireceğim.
-Neler olduğunu göreceğim. Canım hayır sen...
-Sen hiçbir yere gitmiyorsun. -Geri döneceğim.
Sadece onları geri getireceğim.
Ve ne boklar döndüğünü bulacağım.
-Hayır, gitmiyorsun. -Canım, rahatla. Ne var?
-Hayır. -Bir şey olmaz. Geri döneceğim.
Gitmene izin vermeyeceğim.
Delilik bu.
Tamam. Ne yapacağız o zaman?
Abi adamlar dışarı çıktılar, ve yemin ediyorum kalp krizi geçireceğim.
-Bir şeyler yapmalıyız. -Bir şeyler içelim.
Gerçekten onlar olup olmadığını bile bilmiyoruz.
Şunu söylemekten vazgeçer misin lütfen?
Hayır, eğer onlar onlar değilse, o zaman Mike haklı,
diğer eve güvenemeyiz.
-Kendimize güvenemeyiz. -Evet doğru.
-Tanrım. -Ve elimizdeki tek ipuçları evi terk etti.
Hayır. Bekle.
İpuçları burada halen.
Eğer resimleri onlar aldıysa o zaman...
Mike, Kevin'le benim fotoğrafımı sen çekmiştin değil mi?
Burada mı halen?
Be-Ben artık dayanamıyorum. Katlanamıyorum buna.
-Canım... -Gidip arayabilir misin en azından?
Bir şişe daha şarap arayacağım ben.
Bu çok aptalca.
Bir gözüm onda mı olmalı?
Ben.. Bekleyip durmak istemiyorum ve...
Bilmiyorum.
Birkaç dakika daha ver ve sonra...
Sonra gidip konuş onla, yani...
Mike'ı tanıyamıyorum artık. İçtiği zamanlarda tanıyamıyorum.
Aramız o içmeye başladığında bozulmuştu zaten.
Los Angeles'ı bu yüzden terk ettik.
Bu yüzden kariyeri yok artık.
O sadece... Bilmiyorum.
Evlendiğim adam değil.
Hey.
-Hey. -Nasılsın?
Nasıl gidiyor?
Her şeyi düşününce, fena değil.
Kesinlikle sana inanmıyorum.
Evet. Yani, biraz şey mi davranıy... Neler oluyor?
Ben... Amir bana Vietnam'a gideceğini söyledi.
Ve Em seninle birlikte gelmiyormuş?
Evet. Ben...
Çalışmak için gidiyorum. Bilmiyorum...
Dört aylık bir iş ve ben...
Evet. Onun da gelmesini istiyorum ama...
Senle gelmiyorsa delirmiş demektir.
Evet. Böyle düşünüyorum.
Evet, bilmiyorum. Bilmiyorum.
Yani çok... Onun kararını etkilemek istemiyorum.
Burnumu sokmuş olmak istemiyorum
ama bence sen hayatı ve işiyle ilgili
ekstrem tutkuları olan bir insansın
ve partnerin senin hayatındaki şeylere
sürekli tereddüt eden biriyse... Bence bu seni mutlu etmez.
Oh... O...
Yani, ben onu seviyorum ve... O da böyle bir insan.
-Bazen o çok... -Uzun?
-Çılgın. -Ayrıca biraz uzun.
Hani, onu öpmek için ayakuçlarında mı dineliyorsun?
Ben...
Bazen insanlar öylesine uyuşur ki...
-Laurie... -Şu Sharks oyunu gibi...
Hadi ama. Bana bizim uyuşmadığımızı söyleyemezsin.
Rahatlayabilmek için bir hafta yoga yapmak zorunda kalmıştım.
Bunu hatırlıyorum.
Hani şey diye düşündüm...
Laurie.
Üzgünüm tüm sınırlarımı çiğniyorum şu an.
Evet.
Canım? Merhaba.
Baksana, bence haklısın.
Her şey bir nedenden ötürü olur.
Sopayı almalı mıyım?
Senin için mi benim için mi?
İkisi de olabilir.
Burada ne yapıyoruz?
Eğer orada çıldırıyorsam, burada da çıldırıyorum.
-Böyle olmak zorunda değil. -Evet öyle.
Aynı şey.
Hayır değil.
Nereden biliyorsun?
Çünkü ne oradaki evde ne de başka bir yerde
kimsenin seni şu an burada sevdiğim kadar sevmesi mümkün değil.
Sıçtım batırdım.
Selam. Hey.
Nasılsın?
İyi.
Her... Her şey yolunda mı?
Bir şey mi oluyor?
Beth az önce bana geldi ve...
Çok fazla bir şey demedi ama o...
Laurie ve seni koridorda konuşurken görmüş.
Tanrım. Em... Bence biz...
Beth'in söylediği şeylerden daha önemli şeyler var
endişelenmemiz gereken.
Tanrım.
Şaka mı ya? Jeneratör yüzünden yine.
-Bekle. -Tamam. Yapman gerekeni biliyorsun.
-Evde binlerce kibrit var. -Kendini yakma.
-Kevin kibritin var mı? -Evet biraz var.
İşte.
-Tut. -Bilmiyorum...
-Bunu mu konuşmak istiyorsun? -Evet. Evet.
Tam ön taraftan geldi.
-Bu ne ya? -Bizden birinin arabası gibi.
Arabalarımızdan birine girdiler sanki.
Bak, ben oraya gidiyorum. Artık dayanamıyorum.
-Neler olduğuna bakacağım gidip. -Biz olmadan olmaz.
-Hadi birlikte gidelim. -Tamam. Siz de gelin, ama ben çıkıyorum.
-Montumu alayım. -Bence gitmemeliyiz.
-El feneri alalım. -Bir şey olmaz.
-Bir tane var burada. -Siz önden gidin, tamam mı?
-Hazır mısın? -Tamam. Gidiyoruz.
-Yakın durun. Birlikte kalın. -Gidiyoruz hadi.
-Nereden geldi? -Bilmiyorum.
Bu işte, değil mi?
Aman Tanrım. Bak.
-Orada bir şey var mı? -Bir şey görmüyorum.
Aman Tanrım. Acaba...
-Acaba biz de mi arabalarımıza baksak? -Abi siktir.
Evet, herkes kendi arabasını kontrol etsin.
-Bakalım başka bir şey bulabilecek miyiz? -Arabalarımıza bakalım hadi.
-Tamam. -Peki. Sen önden git.
Herkes yakında mı?
Fazla ayrılmayalım.
-Hey. -Her şey yolunda mı?
Evet. Ben sadece...
Bana fuardan aldığın bu yüzüğü takıyordum.
Hatırladın mı? Yani biliyorum...
Biraz ucuz kaçtı şimdi, ama sadece takmak istedim.
Peynir yemiştik...
-Harika bir gündü. -Harikaydı.
İyi miyiz?
-Evet canım. -Tüm bu Laurie olayından sonra?
Evet.
Onun aklından ne haltlar geçtiğini bilmiyorum
ama evet, biz iyiyiz.
Buraya gel. Hey.
Hugh'un arabasında bir şey var mı?
-Ne demek bu? -Yani, bir şey almışlar mı?
Daha yeni baktınız ya onun arabasına. Bir şey almışlar mı?
Hayır hiç mantıklı değil bu.
Sence birisi bizi mi taklit ediyor?
Taklit? Hayır. Bu...
Hiçbiri. Yani mantıklı değ...
Yani, sanki bir şey arıyorlar gibi ve...
-Ama orada hiçbir şey yok. -Aynen. Orada bir şey yok. O zaman neden...
Orada bir şey olmadığını görebiliyorlardır.
-Orada bir şey olmadığını biz de görüyoruz. -Biliyorum.
Orada bir şey yoksa neden camı kırıyorlar?
-Hiç mantıklı değil. -Bunların hiçbiri mantıklı değil.
Neredeydin?
Gidip bu yüzüğü aldım.
Güzel.
Peki, bekle. Hadi... Hadi...
Hadi anlamayı deneyelim...
Neden arabayı kırardık? Hugh'un arabası...
Ki biliyoruz kitabın orada olmadığını.
Yani, ama buradaki motifin kitap olduğunu varsayıyoruz.
Ya anahtar bambaşka bir şeyse?
-Bir şey duydun mu? -Bu ne lan?
Dışarıdan geldi. Hayır Mike. Mike, Mike...
-Oh siktir! Birisi geliyor. -Ne?
Buraya geliyorlar millet.
Evet. Hugh geliyor.
-Hugh mu o? -Hugh ve Amir mi?
Evet, çubukları mavi. Hugh ve Amir. İyi bari.
-Kapıya geliyorlar. -Emin misin?
-Öyle görünüyor. -Oh, canım.
Herkes iyi mi?
Hey, nerelerdeydiniz? Ne oldu?
Neredeydiniz... Neden şeyi aldınız... Ne yaptınız?
-Neler olduğunu söyler misin lütfen? -Gittik işte...
Telefon edebilmek için gittik ve sonra...
Kapıdan baktığımızda biz...
Bildiğin bu sahneyi gördük, aynısı. Ben, ben korktum.
Düştüm ve kafamı vurdum. Sonra geri gittik...
Dur dur. Siz zaten buraya geldiniz ki?
Bu hikayeyi zaten duyduk biz.
Neden aynı olayı yeniden anlatıyorsunuz?
-Kutuyla birlikte geldiniz? -Bekle. Ne?
Geri geldiğiniz ve sen kafanı vurmuştun...
Biz de yara bandık verdik ve sen...
Ama bu yara bandı değil.
-Ne demek bu? -Aman Tanrım. Ben sana pıhtılaştırıcı banttan vermiştim.
Bekle... Hugh... Burada Hugh ve Amir mi vardı?
Evet. Ve sen kitabı bıraktın.
Resimleri bıraktın ve sonra gittiniz. Nereye gittiğinizi bilmiyorduk.
Herkesin kırmızı çubuklar tuttuğu o evdeydik.
-Kırmızı çubuklarınız vardı. -Anlıyor musun?
Biz... Kırmızı çubukları diğer evden aldık biz.
-Tabi. -Bak. Bak.
Bu kutu hiç açılmamış, kırmızı çubuk kutusu bu.
Millet, eğer burada başladılarsa, buraya aitler.
Doğru evdeler.
-Eh, hoşgeldiniz. -Tekrar hoşgeldiniz.
-Of, dostum. Özür dilerim. -Önemli değil.
Pardon.
Eee beyler, diğer Mike nasıldı? Ne yapıyordu?
Diğer Mike... Senin hakkında endişeli.
Yani bize notu bırakan siz miydiniz?
Hayır, ben hiç o notu almadım.
İki notumuz oldu sonuçta.
Bizim de.
Yani... İki not var.
Birini burada yazmıştık, diğeri kapıda bırakılmıştı.
Eğer sen bırakmadıysan, ve diğer Hugh da bırakmadıysa...
O zaman notu kim bıraktı?
Kuantum eşzamansızlığı farklı sonuçların
birbirleriyle asla etkileşmediğinden emindir.
Yani o not en az dört kere yazılmış o zaman.
E o zaman kaç tane Hugh ve Amir dışarıda geziyor?
Tamam, bir şey yapmadan önce,
kendi evimizi nasıl işaretleyeceğimizi çözmemiz gerek.
İçeride kalın. Hayır hayır. O haklı.
İçeride kalmak gerçekçi değil.
Bir işarete ihtiyacımız var. Bu evi işaretlemeliyiz.
Eğer her ev aynıysa...
Eğer evin önünde bir işaret koyarsak,
o işarete sahip binlerce ev olabilir.
Yani rastgele bir şey yapmamız lazım.
Tekrar edilemez bir şey. Benzersiz bir şey.
Zar. Zarımız var mı? Zar var mı?
-Imm... Yahtzee. -Evet Yahtzee zarı.
Eper her birimiz bir numara yuvarlarsak, ne oluyor işte?
Altı kere altı kere altı kere altı... Bayağı spoantan oluyor.
-Bunu tekrar etme olasılığı çok düşük. -Sonra ne? Biz...
Ama aynı zamanda görsel bir şey olmalı.
Yani, yazsak mı acaba ve şeye...
Dışarı mı koysak? Bir zarfa falan?
Olmaz ki. Hayır hayır.
İşaretleyecek bir şey lazım.
Evet. Kutuya koyalım.
-Bu, ama bu... -Onlar da aynen bunu yaptılar işte.
-Onlar bizden ilerideler. -Kutuyla evlerini işaretliyorlardı.
Benzersiz bir işaret yaptılar. Ama biz aldık onu.
Eğer bu bize iyi bir fikir gibi görünüyorsa,
onlara da iyi bir fikir gibi görünecek.
-Bir kutun var mı? -Evet. Evet, bakayım dur.
Fotoğraflara ihtiyacımız var o zaman.
-Bu çok çılgın. -Gecenin olayı bu pardon da.
-Burada çok fazla resim var. -Bu resmi kullanamazsın.
Abi çok komik.
-Grizzly Adams için avukattım. -Evet biliyorum bu...
Seni asla tutmuyorum.
Bu kutu nasıl?
Bizde olduğunu bile bilmiyordum.
Arkada bir sürü ıvır zıvırın altında kalmış.
-Abi bu... -İşe yarar.
Yani... Kutun bu mu?
-Tüm zaman buradaymış. -Elbette buradaydı.
Bu resimleri kesmekten mutlu değilim.
Ve sadece senle birlikte olduğumuz resimler var canım.
Ben... Aslında Kevin'la bir fotoğrafım var.
-Yani biraz garip oldu şimdi ama... -Ne?
Hayır benim...
Bu eski resmin arkasında çek hesabımın numarası vardı da...
Sürekli cüzdanımda duruyordu o yüzden.
İşte burada.
Ne? Ya hayır... Ben...
-Bu birlikte olduğumuz resmi keseceğim. -Bunu kullan işte... Tamam.
-Numarayı al gitsin. -Kestim bile.
Süper. Ben hariç herkesin resmi var gibi.
Hepinizin arkadaşınız Amir'in fotoğraflarıyla boğulması cidden harika.
Eh, biz de bir tane çekeriz seni şimdi.
Gülümse çük kafa.
Bakayım.
Aynısı değil.
Kutudan çıkanla aynı değil.
Diğer evdeki benim de resmini çektiler ama aynı değil.
İşte bundan bahsediyoruz. Öyle bir an var zaten,
bir şeylerin ayrıksandığı, farklılık yaratan anlar var.
Bu zarlarla onu yapacağız işte.
Bekle. Zaten mavi çubuklu ev biziz,
o zaman mavi kalem kullansak?
-Biraz daha şey yapmak için... -Mantıklı.
Değil mi? İhtimaller üçe katlanır.
Herkes zar aldı mı?
-Seninki ne? -Beth?
Tamam.
6.
-Hugh. -3.
-Mike? -4
6
2
Siz hızlı kodun ne olduğunu biliyor musunuz? Hani şey...
Mesela internettesin, banka hesabına gireceksin,
ve şifreyi girdikten sonra ekranda senin
seçmen için resimler çıkar?
Bu hızlı koddur işte. MFO deniyor. Multi Faktör Otantikasyonu.
Biz de kullanıyoruz onlardan. Özellikle büyük siteler yaptığımız zaman.
Bir ikon gibi, değil mi?
-Rastgele bir... -Rastgele bir obje.
Evet. İşte bunların herbiri de
rastgele bir objeye sahip olsaydı, böylece hızlı kod olurdu, değil mi?
Evet evet. Oraya koymak için bir şey seçelim.
Her şeyi koyabilirz değil mi? Mum ya da kitap, ımm...
-Fırın eldiveni. -Ya da bir ping pong raketi.
Ya da bir ping pong raketi. Elbette. Evet.
Aynen.
-Eee bu nasıl? Rastgele değil mi? --Bardak altlığı mı?
Bu akşam herhangi bir şey rastgele mi acaba ki?
Eğer evden çıkmanız gerekirse,
kutuya bakın, açın,
bunu görüseniz tamamdır demektir.
Daha iyi hissediyorum.
Tamam. Kutuyu hallettik.
Evet, ve aklımıza gelmesi bir gece sürdü resmen.
Evi işaretledik bak. Eğer birlikte kalırsak,
moralimizi bozmazsak, ve kimse alıp başını gitmezse bunu atlatabiliriz.
-Teşekkürler koç. -Evet.
-Bir şey ister misin? -Evet evet. Su. Su lütfen.
Bir içki alacağım.
Merak ettim de acaba bu numaralar ilk kutudan çıkan numaralarla ne kadar farklı?
Bakayım bir.
Hesap makinem nerede?
Bakalım. Eğer sekiz kişiysek...
Altı kere altı...
Çarpı altı.
3 farklı renkte çubuklar kere 3...
5,038,848 olası değer çıkıyor.
Değişken bu.
İyi misin?
Sayılar tamam mı?
Evet.
S-Senin resminin arkasında ne yazdığını hatırlıyor musun?
-5 -Öyle mi?
Bir başka Hugh ve Amir gelmediği sürece ön tarafta iyi bir yer buldum saklamalık.
Kevin, seninilk ilk kutudan çıkan resimde arkada yazan numarayı hatırlıyor musun?
-6 -Öyle mi?
-Beth? -3
Hugh, sen hatırlıyor musun?
-Benimki 3'tü. -Emin misin?
Evet. Mutfakta neler oluyor?
-Havuçlu kek.
Kızlar tatlıyı hazır ediyorlar.
Diğer ev gelip de yemezse eğer...
Hey Mike, sana bir şey göstermem gerekli.
Diğer evden buraya getirdikleri kutudan çıkan
numaralar benim hatırladığım kadarıyla
bu numaralar.
Ama bazı numaralar var burada,
bu defterde.
Ve herkese kendi numaralarını hatırlayıp hatırlamadıkları sordum.
Beth ve Lee bu evden, orijinaller.
Çünkü onlar hiç evden çıkmadılar.
Ama kalanımız... Biz bu evden değiliz.
Biz ziyaretçiyiz.
Ki bu da bu Lee'nin senin karın olmadığı anlamına gelir.
Anlıyor musun?
Ve dahası var.
Hugh ve Amir...
başka bir üçüncü evdenler.
Az önce bana telefonunu gösterdi. Çatlamamış.
Geçtiğimiz karanlık alanı hatırlıyor musun?
İçimde bir his var ki o bölgeden kim geçerse...
Sanki... Rulet tekeri gibi bir şeyden geçiyorlar,
ve şans eseri bir yere çıkıyorlar.
Ve kim oradan geçerse...
Hemen öncesinde çıktıkları eve geri dönmüyorlar.
Ve bence kendi orijinal evimize giden yolu yıldız geçmeden önce bulmalıyız.
Çünkü biz... Yıldız geçtiği zaman...
Burada sıkışıp kalabiliriz.
Her neredeysek.
Burada sıkışıp kalmak istemiyorum.
Eğer teorin doğruysa...
Eğer o karanlık bölgeden geçersek...
Ve bir rulet tekeri varsa,
kendi orijinal evimize dönebileceğimizin
asla bir garantisi yok.
Bence burada kalmalıyız.
Bence burada sıkıştık.
Geçidin yakınına koydum. Oldu bence.
Eğer hepimiz burada durursak bir şey olmaz.
Açma sakın.
Kim o?
Oh.
-N'oldu? -Mike.
Of siktir. Abi ya...
"Mike dostum, hadi bil bakalım?..
Beth artı kitap eşittir Trinidad Club.
Ne olursa olsun, asla yapma bunu dostum."
Bu ne?
Bu not sadece. Bu... Mike'ın aklına...
Mike'ın aklına bu çılgın fikir gelmişti, eğer bu notu oraya bırakırsa
bu not onları kitabı almaktan alıkoyabilir diye.
Bir şey değil. Aptal bir fikirdi.
Ama bizdeki Mike bu notu götürmedi. Nedir bu?
Etrafta koşuşturan bir başka Mike'tır. Bir şey değil.
-Sen biliyor musun? Ne bunu? -Bunu konuşmuştuk.
-Ne bu? -Gerçekten, bir şey değil.
-Abi boş ver... -O zaman neden söyleyemiyorsun?
Beth?
-Mike bu ne? -Of siktir.
Bu...
Bir şey değil.
Eğer bir şey değilse o zaman neden karım
sikik bir burun kanaması geçiriyor?
-Oh. -Ah canım. Ah, Tanrım
-Beth, bu bok ne lan? -Söyledim.
-Bunun en kötü fikir olduğunu söylemiştim sana. -Olay ne*
12 sene önce, Mike ve Beth...
-Şaka mı lan? -Kendi kendine şantaj yapacaktı...
-Bu ne? -...böylece kitabı almayacaklardı.
Bu kötü oldu. Bu cidden kötü oldu.
-Bekle. Hugh'a söylemedin mi hiç? -Yapılacaklar listemdeydi.
Bu geceyi geçirmeliyiz sadece, tamam mı?
-Gece bitsin sadece. -Söyledim dedi, sana söylediğini söyledi.
Neden bana söylemedin?
-Çünkü sen hiçbir şey demedin. -Bunu başka kim biliyordu?
Başka kim biliyordu?
-Lee, sen biliyor muydun? -Evet.
-Kevin, sen biliyor muydun? -Bize söyledi. Söyledi. O...
-Herkes biliyordu yani. -Biz sen de biliyorsun sandık.
Benden başka herkes biliyordu yani?
Hugh, dinle... Bak göründüğü gibi değil...
-Biz buraya bile ait değiliz ki. -Abi siktirin gidin bir ya...
-Bir siktir git ya. -Bak. Biz burada ziyaretçiyiz.
-Burası bizim evimiz değil. -Ne diyorsun lan sen?
Burası Lee ve Beth'in evi.
Karımı sikmişsin, şimdi bana bunu mu söylüyorsun?
Telefonunu kontrol et. Kırık mı?
Ne lakası var lan şimdi?
-Telefonun kırık mı? -Lan ne alakası var diyorum?
-Ya bak işte. -Göster bakalım.
-Hayır. Telefonum kırık değil.
Şimdi bunu karımı sikmiş olmanla ne alakası var?
Akşamın başından beri, senin telefonun kırıktı.
-Hayır. Em'inki kırıktı. -Seninki de kırıktı.
Seninki... Kutu. İlk aldığımız kutu,
içinde rastgele bir nesne vardı.
Senin rastgelen nesnen neydi?
Lan amına koyim ne alakası var?
Cevap versene.
-Zımba. -Hayır hayır hayır.
-Ne? -Bizde fırın eldiveni vardı.
Bizimki de ping pong raketiydi.
-Ne? -Benimki peçeteydi.
Ne sikimden bahsediyorsunuz siz?
Hugh, bu benim Lee'm değil. Bu da senin Beth'in değil, ben de senin Mike'ın değilim.
Sen... Bana kızgın değilsin yani.
Burada başka bir gerçeklikteyiz biz.
Evet, başka bir gerçeklikteyiz, çünkü benim ait olduğum gerçeklikte
en yakın arkadaşım karımı sikmezdi.
Hugh, ne demeye çalıştığımı anlıyor musun?
Bunların hepsi bu akşam başladı, ve eğer milyon tane gerçeklik varsa,
o gerçekliklerin hepsinde de ben karınla yattım.
-Ben senin... -Hayır hayır hayır...
Hugh! Hugh!
Hadi!
-İyi misin? -Evet. Sakinleş.
Buz getireceğim biraz.
İyi misin?
Otur.
İyi misin canım?
-İşte, biraz şundan koyayım. -Evet evet.
Tamam, üzerine bir şey koyacağım. Bir şey koyacağım üstüne.
Baksana, ben... Geri alamadığım bazı seçimler yaptım.
Burada sıkıştım kaldım.
Ölü kedi gibiyim, değil mi?
Bütün bu akşam, eğer dışarda bir yerlerde
bizim karanlık bir versiyonumuz dolaşıyorsa diye altımıza sıçıp durduk.
Ama hadi karanlık versiyon bizsek?
Bu ne lan?
-Tamam. -Ananı sikeyim!
Neden söylemedin bana lan?
Evde biri var.
Çık git buradan?
-Oh hayır hayır hayır. -Tanrım. Neler oluyor?
-İyi mi o? -İyi misin?
-Bu da kimdi ya? -Mike? Mike?
Ne yapmamız gerekiyor?
-Mike? -Nefes alıyor mu?
-Tanrım! -Laurie, tamam.
-Sakinleş. -Laurie, Laurie dur.
Laurie. Tanrım.
-Şşş... -Kevin sustur şunu lan.
Tamam Laurie.
Sadece nefes al. İyisin. İyisin.
Em. Em.
Em, nereye gidiyorsun?
Sakinleş sadece. Tamam artık.
-Git başımdan! -Bez getirin, havlu falan. Ne olursa.
-Al al al... -Çek şunu ya!
-Çek artık! Kana dayanamıyorum amına koyim! -Tamam, çektim.
İyi olacak. Sadece sakinleş.
Siktir git. Siktir git lan.
Herkesi korkuyutorsun.
Kimsiniz lan? Siz kimsiniz lan?
Ve sen herkesin deli olduğunu söyledin.
Hep deliydiniz zaten.
Sırf felaket habercisi.
Birbirimizi görmeyeli yıllar oldu.
Vietnamca'nın tonlama bazlı bir dil olduğunu biliyorsun.
D.H.R. Evet.
Gerçekten de tonlama bazlı bir dil.
-Merhaba. -Selam.
Şerefe.
Ve çok çalıştığımı sanmıyorum.
Çok çalışmam gerek, ama iyi bir dengeleme olacak.
O çalışırken sen ne yapacaksın? Sen ne yapacaksın?
Bilmiyorum. Takılacağım heralde.
-Araştıracak mısın? -Evet araştıracağım.
Bağış toplarım. O Vietnamlıları yatırım yapmaya çağırırım...
-San Fransisco'da bağış toplarım. -Vitnem'da yatırım yap.
-Harika olması gerekiyor ama. -YTam da yılın bu zamanı.
Kuzenim yaklaşık bir yıl orada yaşadı...
ve mükmemmel olduğunu söyledi.
-Sen hiç gittin mi oraya? -Hayır. Vietnam'a değil. Kamboçya'ya gittim.
Kamboçya süperdi.
Kamboçya'dayken Angkor Wat'ı gördün mü?
-Evet. -Güzel zamanlardı.
Harikaydı.
Bunu çek.
-Hey. Kimdi o? -O kimdi?
-Araba penceresi falandı sanırım. -Cam kırılması gibi geldi ses.
Ön cam gibi geldi.
Benimki. Benimki o.
Çubukları dışarı... Dışarı almalı mıyız giderken?
Çıldırmayalım lütfen.
Çıldırasın mı var parti insanı?
Kimseyi görmüyorum.
Sen iyi misin?
-Orada kim var? -Abi çüş artık. Cidden?
-Of siktir. -Canım.
-Daha yeni aldım ya. Yeni aldım. -Üzgünüm.
İskelette hasar yok.
-Bir şey almışlar mı? -Abi stereo mu alm...
-Stereo mu almamışlar bari. -Hadi.
Neden diğer arabaları da kontrol etmiyoruz,
neler oluyor bakalım bir?
-Evet. -Canım, araban nerede?
-Caddede. -Tamam.
-Em, sen iyi misin? -Evet, buradayım.
-Hey. -Hey.
Ne yapıyorsun? Biz de se... Millet. O burada.
Biz de seni arıyorduk.
Oh, ben de, aramaın ordaydım. -Ah.
-Sen iyi misin canım? -Evet ben sadece... Evet.
-Bizden koptun. -Evet.
Yemek davetinde olabilecek daha kötü şeyler de varmış.
Ben... Yüzüğü aldım.
-Yok ben burada kalırım. -Evet iyi fikir.
Orada ne yapıyordun sen?
-Em. Orada ne yapıyordun?
Imm, yıldız çok iyi görünüyordu oradan.
-Oh. -Bu kapıdan mı girdin sen?
-Evet. -O kapının nesi var?
O hiçliğe açılan kapı. Bilmiyor musun?
Tamam. Hadi gidip bakalım. Görelim bir.
Herkes kustu artık senin Feng Shui'ni dinlemekten.
-Tanrım, dışarısı buz gibi. -Hadi.
Sen açtın ladını. Hadi gidip bakalım.
Niye bu terası hiç kullanmıyoruz biz?
Yani, çünkü hiç kuyruklu yıldız geçmiyordu.
Oh Tanrım.
Ne yapıyor?
Parçalanıyor.
-Böyle mi oluyormuş? -Evet, sanırım.
Eee, Em, Katherine Meriss senin hayatını öğrenmeye çalışacak mı sen gidince?
-Oh, kimse yapamaz ki. -Ooh.
-Çok hoş oldu bu. -Ah, hadi ama.
Keşke şu meteorda marşmellov kızartabilseydik.
Upuzun bir çubukla.
Öyle mi?
-Em. Sen iyi misin? -Evet.
Evet iyiyim. Tuvalet taştı gibi.
Onu kullanamazsın. Ana tuvaleti kullanmalısın, tamam mı?
Tamam. Birazdan çıkıyorum.
-Oh Tanrım. Em. Em.
Hey. Uyanmışsın.
Kahvaltı yapacağım. Beş dakikda sonra falan hazır olur.
Oh, selam. Daha iyi misin?
-Evet. -Tamam.
Giyinceğim gidip. Dönerim birazdan.
Günaydın.
Sen iyi misin canım?
İyi misin?
Dün bildiğim bayıldın.
Mırıldanıyordun. Seni kanepeye yatırdım.
Bunu banyoda buldum.
Aaa işe bak. Sen arıyorsun beni.
Alo?
- Untranslated subtitle -